Yürür Giderim
Ş
0
Altın Yaprak
giderim
kanadını kırdığın
canını yaktığın
onurumu da alır
başım dik
küçüklüğümde yürürken
büyür de giderim
yaşamamışlığında
aldığın ne varsa kalsın sende
ben veremeyeceğim
bir şey bırakmadın ki bende
hiçte yalnızlığı kendim yaratır da giderim
yüreğim ağrır sesim çıkmaz
ağlamak bile kadınlığıma yakışmaz
akıttığım her damla kıymet bulmaz
yüreksizliğini bilir de giderim
anımsama bile hatta beni
hissetmek istemem seni
kurgulamadan yaşadım
hayallerimin hepsini
kirletmeden kirlettirmeden yürür de giderim
bahar mı gelmiş ne
dal kuru yaprak kuru
toprak kuru
yağmur bulutlarımı
alır da giderim
söylediğin sözler utansın
dokunduğun yerler yansın
çaldığın zaman ağlar mı sandın
yaşanmamış sayar da giderim
kapandı dudaklarım
çividen kirpiklerim
kapatmadan gözlerimi
gözlerine çakar da giderim
atamadığım tokatlar adına
yıkamadığım gururlar adına
yakamadığım yürekler adına
yaralı onurumu koynuma sarıp da giderim
yana yıkıla
adım adına
gönlüm aşkına
kendime döner de giderim
'hiçim, hiçtin, hiçtik'
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş