Yalnız Kadın
Ş Şule Uğurlu
0
Altın Yaprak
Sokak lambasının puslu loş ışığında
Yalnız bir kadın sokaklarda
Ardı ardına geçen arabaların ışığında
Bir an aydınlandı yüzü kadın ağlamakta.
Darma dağınık olmuştu saçları
Yorgunluktan çökmüştü omuzları
Elindeki resme uzun uzun baktı
Avuçlarının arasında kokladı.
Kırık tekerlekli valizini sürükleyerek
Uzun bir yoldan geldiği belliydi yürüyerek.
Bir anda gözden kayboldu
Elindeki resim yola savruldu.
Ani bir fren sesi duyuldu
Trafik kilitlendi yolda yatan oydu
Bir sürü insan başına koşuştu
Onun için artık çok geç olmuştu.
Sessizce yanına düştü elleri
Bıraktı asfalta zayıf bedenini
Valizi ve resmi yolda kayboldu
Yalnız kadının yaşamı yolda son buldu.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş