Gibi... Gibi...

Eylül geldi sevdiğim bak Her yanda ayrılık şarkısı söyler gibi Ayrılıyor daldan sararan yaprak Terk ediyor sevdiğini sen gibi,sen gibi İstanbulu almış bir garip hüzün Sevdan girmiş yüreğime hançer gibi Gece gündüz hayalimde hep senin yüzün Gözyaşlarım durmaz akar sel gibi,sel gibi Tek dostum olmuş cigaram dudaklarımda Dumanını çekerim içime sevdan gibi Islak dudaklarını öptüğüm çınaraltıda Şimdi sensiz oda yalnız ben gibi,ben gibi Bir sen vardın birde ben bu hülyada Ayrılık uzaktı bize ecel gibi Bu can senle var demiştin bu dünyada Çekip gittin ansızın bak el gibi,el gibi Mecnun çekmemiştir inan böyle elem Can yüzüne hasret çölde su gibi Sanmaki yaşanmaz dünyada cehennem Aşk ateşi yürekte hep har gibi,har gibi Sevdam yüreğinde ne çabuk söndü Gözün gözümde tüter buhur gibi Ömrümün baharı şimdi hazana döndü Sayende sararıp soldum gül gibi,gül gibi İsyanıma şahittir istanbul sokakları Her adımda gözyaşlarım yağmur gibi Sevdama şahittir sonbahar yaprakları Senle olan gecelerim dün gibi,dün gibi Yaşamak sebepsiz yoksan yanımda Varlığın sanki ab-ı hayat gibi Yokluğun azrail gibi yanı başımda Bekliyor son nefesi ecel gibi,ecel gibi Yokluğuna isyandır her sözüm her şiirim Mısralarım kadere sitem gibi ah gibi Bu dünyada bundan öte yoktur yerim Kara toprak gayrı bana dön der gibi,der gibi