Hani Dönsen Diyorum

dün gibi hatırlarım güzel günleri ellerine dokununca titriyordun yok ayrılık diyordun uzak ayrılık şimdi aramızda yüz yıllık zaman hani........ hani dönsen diyorum iki damla yaştı gözlerime tutunamayıp titreyen dudaklarıma süzülen soğuktu yağmur yağıyordu istanbul üşüyordu ben üşüyordum sevginin sıcaklığına hasretti belki yüreğim hani........... hani dönsen diyorum ellerim ceplerimde başım önümde adım adım her kaldırımını ezberlediğim salacak sahili şahittir göz yaşlarıma her adımda ölüyorum bilmiyorsun bekliyorum dönmüyorsun hani........ hani dönsen diyorum bu kaçıncı bekleyişim salacak sahilinde tanır beni sahildeki her bank her dalgası şahittir bekleyişime ve senin gelmeyişlerine ve her dalgası beni biraz daha tüketen sensizliğime sensizlik eklemekte hani...... hani dönsen diyorum yağmur yağıyordu salacak sahiline yüreğimde ise sensizlik büyümekte umutlarım tükendikçe dirhem dirhem azalmakta varlığım ve hep daha derine inmekte yokluğunun açtığı yara hani....... hani dönsen diyorum yağmur vuruyordu salacak sahiline kasvetli bulutlar sarmış istanbulu yüreğime ayrılık ellerimde kimsesizliğim asılı ve göz yaşları ile vurgun bir sevda yaşadığım sensizliğin sessizliğinde yok oluyorum yokluğuna isyanımdır suçum işlenmiş sicilime bir martılar ağlıyor bana bir salacak sahili sensizliğime hani....... hani dönsen diyorum duy beni böyle kaç mevsimdir ölüyorum kulak ver çığlığıma yittiğin yerden seni düşünüyorum gülüm kurbanım gözüne kurbanım tatlı diline hani.... hani dönsen diyorum ne sevda biter bende ne durur göz yaşlarım ve ben hep olmayacak hayaller kurarım yokluğuna yenik düşsemde kimi zaman ve sensizliğin soğuk ve karanlık elleri sıksada yüreğimi içimde büyüttüğüm sana bakar ve utanır kara ayrılık katilim ayrılık hani... hani dönsen diyorum