Mektup

Toz pembe hayallerimdi bana ait olan Sonra pembeleri alıp gittin Elimde yalnız toz kaldı sana ait olan Üşüyorsam Vurgun yemiş,tükenmişsem senden yana Her yanı ayrılık rengindeyse dünyamın Sen alıp gittiğin için değimlidir Seni benden Allahım var yukarıda Bir tek kötü söz etmedim ardınsıra Sen uzaklaşırken benden Ben sadece seyredebildim gidişini Ve sen ıradıkça benden Bende kendi sonuma yaklaştım Öylece kalakaldım Ellerim boş Yüreğimde sensizlik Ve boynumda kimsesizliğim asılı Acımasızlığında titredim bir ayrılığın Saklayamadım sonunda gözyaşlarımı Ağladım çocuklar gibi Ağladım aşıklar gibi Sensizliğimi katık ettim hayallerime doyuramadım Mavi mavi bir sevdaydı bu yaşadığım Mavi mavi aktım yüzyıllardır sana doğru Yüzyıllık bir türküydü bu dilimdeki Gitmesen türkü türkü bakacaktım gözlerine Gözlerini bulamadım Anlatamadım belki de sana beni,sana seni Soramadım sana Sol yanımdaki yalım Hançer hançer gözlerinin izi değil mi Viran eylediğin gönül bağımda Kırılmış her gül dalının üzerindeki Senin parmak izin değil mi Şimdi söyle o halde Gülü tarümar etmek Bülbüle zulüm değil mi Sensiz bir gündü başlayan Öyle sensiz.öyle sessiz doğruldum yatağımdan Sensiz açtım penceremi Ve sensizliğime doğmaktaydı güneşim Sensiz yaşamak nedir bilirmisin Okyanusun ortasında Alabora olmuş bir teknenin üzerinde Yardım bekleyen adam gibiyim Çığlığım tükenmiş haykırmalardan Sesime sensizliğim Gözüme gözlerin asılı Ve beni hala canlı tutan Bir gün dönebilme ihtimalindi Umutlar biriktiriyorum çıkınımda hala bize dair Sınırsız bir sevgi bu bendeki sana dair Uğultuları parçalıyor kulaklarımı fırtınaların Gel diye çağırmakta sanki karanlık anaforlar Gelmezsen yüreğime tükeneceğim Bu hasretlik denizinde boğulmadan gel Çok oldu gittiğin yerde kendimi unutalı Hey yar bir sevda bir kalbi böyle mi yakar Yoksa hepmi böyle griydi gökyüzünün rengi Benmi kandım mavi diye Yüreğimde yaşattığım hayalin kadar Hala mavi saklamaktayım seni biliyormusun Dönersin diye bekliyorum dönmüyorsun Hasretindeyim…… Hasretindeyim…… Benim sevdalarım büyük olur Bakma suskun durduğuma Böyle garip böyle üzgün İçimde sana dair fırtınalar var Dönüşüne sakladığım fırtınalar Sen bir ses ver yeter Bendini yıkan bir aşk ki bu bendeki Debimetre tanımaz Sen bir ses ver yeter Akar gelirim sana Anlayamaz bunu Yüreği prangalılar Yokluğunda sürdüm umut tarlalarını Seni ektim sensizliği biçiyorum şimdi Neredesin Sevmekten değil,sensizlikten yoruldum Gel,gel ne olur Bekliyorum Eğer okuyorsan bu mektubumu Hala umut var demektir yarınlardan Ve beni böylesine var kılan Daha umudumu kesmemiş olmamdır sevdadan Sıcak saklıyorum seni hala Yüreğin varsa gel Bu mektubu yazdığımda Hala aşıktım sana Hala en onmaz yerindeydim bir sancının Hala kanıyordu yaralarım Ve ben hala bekliyorum Sensizliğin çarmıhında Ey yar Toprak sarmadan canımı saramazmısın Düşlerime girdiğin yeter Gerçeğim ol Sensizlik ölümüm olur Ve ölümün sancısı bu kez her zamankinden beter Beter vurmada yokluğun beter Her yanım hüzün şimdi Her yanım keder Yokluğunda kanayan yaralarıma Nefesin yeter Ey benim nazlım Ey gülüşünde baharı saklayanım Sensiz ziyan oldu dünyam Gecem isyan günüm zindan Bir ses bir ışık ver yeter ki sen Ne çok özledim seni bir bilsen Yüzyıldır ayrıyım gözlerinden Yüzyıldır karanlıklardayım sensiz Sensiz sensiz ölüyorum biliyormusun Sarmadan karatoprak Gel affettim Ne olursun gel