Gölgemin İçindesin

Ben adlı ülkemde bir, bölgemin içindesin Güneş bizi tek görür; gölgemin içindesin. İkimizin saçını yağmur birlikte yıkar Nefesimin ortağı, kalbimden nasıl çıkar? Unutuldum sanırsın, sitemim yoktur diye Şiirler yazıyorum, sana yâr diye diye. Nasıl ki bir bahçede kokular harmanlanır Saçağına su değen solarken dermanlanır. Sesin çağlayan olur, çorak bölgeme değer Dağlar bile anlardı böyle sevseydim eğer. Bülbülün suskunluğu, gülde yaralar açar Bilmez ki; diken değmiş kanadı kanlar saçar. Haz mı duyarım sanki, böyle sükut ederek Bütünleştim seninle hem eriyip giderek. Biliyorum umudun kesildi artık benden Haydi ayır bakalım, beni kendi gölgenden...