Bak Sessizce Ölen Halime

Toprak altında birer tarihi eser gibi Beyaz çivilerden ibaret kalma günü geldiğinde Saati kurarım sen uyandırma beni. Paylaşılması mümkün değil sıkıntılarım var benim Ben onları dosyalar, cilalı hüzün raflarıma dizerim Sen yorulma emi Asude bir sabah senin odana uğrasın Ben mat bir geceden arta kalan sönük çivilerle Baş başa kalırım Razıyım beni bir kenarda bır an kırlangıç Kadar yuvamda sessiz ve sakin bırak Ses oyunu istemeyen hislerim artık içi boşça Yanında yatamaz da oturur işte öyle Yanlışcın uçuşlar dener de Yine vazgeçer bu kuş familyasından gönlüm Haykırcıkları da duyulamaz okur.