Rüzgar

Bayrakları birbirine benzemese de ülkelerin bir ağızdan söyledikleri barış ezgisini yankılatır rüzgar direklerine çarpan iplerinin Savaş alanında silahların sustuğu saatlerde mektup yazacak bir ailesi olmayan askerin yaptığı kağıt gemiyi yüzdürür arkadaşının kan gölünde Karıştırır martıların oyununa çocukların getirilmemesi rica olunan davetiyelerin arkasına yazarak Galata Kulesi'nden attığımız son sözlerini erdal eren'in Usulca siler patika yollardaki nal izlerini ve açıp pencereleri korkutur aniden tanrıça heykeliyle sevişen müze bekçisini Beklediğimiz sensin ey özgürlük kaybolur izleri bütün işkencelerin bir gün çıkıp gelirsen nasıl ki katlanmış hüznünü unutuyorsa o anda rüzgara açılan bir yelken