Sıtmalı

Gülsene Fadime gül be kadınım! Bak beben gülüyor, çocuktur görmeli ki gülmeli... Acı bir rüzgâr yapraklarında kavaklar da sararmış, ya şu dal nedir perdenin ucundan fışkıran? Cigaradan sararan parmaklarım mı? Yorgun umutsuz ağulu kavaklar gibi kaygılı... Deyha sarı sazlar! Sazlar akşam güneşinde. Ver şu sazı! Atlatırım eyvallah, ama ölür kalırsam kalsın örtüler içre. Ama gönül ister saz söylesin kadınım, kavaklar söylesin. kağnılar söylesin... Ve sen gülesin... Hem çocuk olur da bilmez mi gülüşten? Kapılar tutulmuş dağlar seçilmez olmuş bak ay da doğuyor kadınım gülsene.