Hoşçakal

Kendime kızıyorum çoğu zaman Nedenlerime Amalarıma Anlamsız geliyor Sonra kızmaktan vazgeçiyorum yine o kızdığım nedenlerimle.. O kadar anlamsız bir zaman geçirmişim ki O kadar acımasız dakikaları sindirmişim ki Şimdi vurdumduymaz bir acı makinesi gibi saldırıyorum doğan güne Eksiyi öldürebilmek istiyorum belki de? eskiyi daha da eskitmeden yok edebilmek. Boş geçen zamanı nasıl da doldurabilmek isteğiyle yanıyordum oysa Oysa anlamlıydı bir ara bunca anlamsızlık.. Şimdi önümde sana sunmam gereken güzel bir veda var İçince sadece ama sadece bana ait olan güzel anılarla beraber Kısa olmalı ki uzun vadede hatırlanmasın Unutulması gereken çok şey yok Her şey kelimelerle başlamıştı Yine kelimelerle bitmeli O yüzden sadece, Hoşçakal Sindiremedim