Gewoon Een Kort Verhaal....

S Sylvia Frances Chan Sylvia Frances Chan
0 Altın Yaprak
Gewoon een kort verhaal... een behoorlijk jaar geleden ging ik naar een congres in Rome héél véél collega's die ik had ontmoet, één voor één zeiden ze dat ze professoren waren ik begon te denken: was ik de enige docent? bijna iedereen was een professor, fatsoenlijke mensen waren het allemaal thuis gekomen van mijn congres zei mijn lieve echtgenoot tegen mij: "Ja! " vertel me alsjeblieft over je conferentieweek zeker zoveel ervaring om te "lekken" (door te vertellen) ik vertelde hem dat er een heel aardige collega was zeker een decennium jonger dan ik maar ze was al een professor! het was jammer dat ze niet zo goed Engels sprak en ik kon het haar niet in het Italiaans vertellen maar ik had haar uitgenodigd om hier te komen ze zei meteen ja tegen mij omdat ze van een echte Hollandse sfeer hield de Hollandse kaas en de gezellige windmolens ze hoorde dat de Nederlanders zo nuchter konden zijn, ik had haar opgehaald van het vliegveld ze was natuurlijk een professor ik zou haar vragen bij welke universiteit ze was aangesloten. haar bezoek was zeker een groot succes en ik had een les geleerd in Italië en Frankrijk worden alle leraren professoren genoemd daarom waren er naar mijn mening te veel professoren voor één universiteit, dus je ziet, nooit te oud om te leren mijn lieve echtgenoot wist het toen pas, toen het bezoek uit Bari kwam... © Sylvia Frances Chan - Alle rechten voorbehouden Zondag 11 oktober 2020

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.