Gewoon Een Ochtendgedicht....

Als een vroege vogel zweef ik vaak na een dag of een nachtje tsjilpen, praten en zingen in uiterste vrolijkheid, geluk, verdriet of liefde in mijn bewegingen prijs ik U hierboven deze verlaten melkweg is vaak in oorlog één ding dat ik nooit zal begrijpen, vertelde ik mijn Heer zelfs in de poëzie ontmoette ik toevallig enkele dichters het lezen van hun mooiste gedichten zonder hun uiterlijk, een paar vreemde dingen die ik nooit kan bevatten hoewel hun woorden ik volledig begrijp als een dichter verloren is gegaan of is verdwenen ik weet zeker dat de dichter nog steeds in de buurt is hij ontkende een interne liefdesrelatie en wil dat ik voor hem kies mijn recente reis naar Ghana, zonder nieuws, geen internet aldaar maar een echte beleving, het is heus en waar, nu ben ik terug op PH grond, tot verdriet ben ik zomaar vergeten en weggedaan verdwenen van de grond van de gedichtenjager net als in een verouderde draaimolen we moeten vasthouden aan de poëzie kunst in overvloed het moet! een dergelijke subtiele gebeurtenis kennen deze vreemde dingen die ik nooit kan bevatten wees gewoon trouw aan de kunst van het woord op de vlucht voor de liefde is zo absurd gretig hoop ik dat ik je hart geen pijn zal doen van een oudere tot een junior, hoor mijn woorden.... Pipi leest dit voor uit het Gedichtenboek van Sylvia Frances Chan AD. Dinsdag 26 juni 2019 - 8.58 uur. VM