Kış

ulu sesler içinde sessiz duran dağım yağmur sesli çakallar yuvalamışlar bağrını çoğalır uğultular rüzgarlı ormanımda beyaz bir gelinlikle duvaklanmış çamlarım kış ansızın tüner doruklarımda. öfkemi dağlara salacağım ulu kayalıklarda öter kartallarım haykır öteye/ufuklardan öteye/ ses ver geleceğe ey yüce ve cüce kuş dağlara salacağım öfkemi en sivri oklarını yayına almış güneş. sülün bakışlı sabahlara vereceğim umutlarımı dallarımda nazenin kar taneleri/kırmızı güneş yıldızlaşır bulutlar ardında/kış davarlarım kurt bakışlı gecelerden ırak yorgun bir kuş konar söğüdüme. uç yüce kuşum uç geleceğe altın oklarını yayına germiş güneş ormanlarında öfkemin sesidir rüzgarların çam ağaçları ince bir gelin olur kış gecelerime on dördünde bir ay kondurdum doruğuna dağın.