Beyaz Sayfa

Küstü galiba bana beyaz sayfalar kalemlerim kutularında suçlarını bilmeksizin mahkum ellerim çoktan beri tutsak yanık yüzlü odalarda taze bir yaşam olsun diyorum - duvarları hep mavi - yaşamın yeşil yaprakları sonbahardan önce sararmasın sakın vaktinden önce kurumasın denizlerim tenim daha doymadı; kıyıların sıcaklığı açıkların soğuğuna rüzgarlar çıkmasın sakın beyaz sayfalarla barışmadan savurmasın imbatlarla, meltemlerle karşılaşsın karşılacaksa canhıraş çığlıklarımı duyarsa belki beyaz sayfaları bırakıverir kucağıma kelemlerim de prangalarından bir kurtulursa beraber okşarız beyaz sayfaların naçar kalmış yerlerini mavi gözlü kalem açacağım da olursa yanımda türküleri çağırırız memleketlerinden severiz, söyleriz biz birbirimizi biliriz yeter ki dağılıversin kara bulutlar söyledikleri son şarkısı olsun hüzünlerin gülelim - ağzımız kulaklarımızda - ortalıkta gezinen tilkilerin tüketelim soylarını sen diye başlıyalım söze çok ama çok seviyorum diye bitirelim istersen bu şiirin son satırındaki "sevgili" sözcüğü ilk mısrası olsun mutluluklar ülkesinin ne de olsa artık alabildiğine özgür beyaz sayfalar...