Bilmece Gibi

gidenin dönemediği şehirlere benzeyen bir şeyler var havada siyah gibi öcü gibi girilmesi yasak bölgeler gibi şimdi çocukluğumda duvarlarına sataşarak yürüdüğüm mavi renkli boyalarını kazıyarak suçumu paylaştığım koridorlar bir sabah kalktığımda üzerimde bulduğum yırtık pırtık gömleğin polis kelepçelerine benzeyen düğmelerini bir bir açıp kendimi bildiğimden beri soluduğum havayı değiştirmek istediğimde kapıların kolları kaybolur gibi oluyor sanki her arkamı döndüğümde dedikodular bıçak olup dağlamaya başlıyor kendimin bile keşfedemediği mahrem yerlerimi güneş ha gayret derken yumurtasını kırma hevesinde olan minik serçeciğe yuvasını birkaç dal parçacığıyla hazırlama telaşında olan annelere ben çoktan küle dönmüş oluyorum - sıcaklığım gonca güller açtıran toprağın ellerinde - ağlar gibi için için yanıyorum dedim ya gidenin dönemediği şehirlere benzeyen birşeyler var havada ölüm gibi azrail gibi sırat köprüsü gibi şimdi terlikli zamanlarımda maviliği kucağında akıp giden tüm doğum sancılarına şahit derelerin kuğularına yem atmak için beklediğim değirmen köprüleri