Yine zayii olmuş bir günün içerisindeyim… Ellerinden başka hiçbir şeye dokunmak gelmiyor iç'imden… Yokluğunda üstüme bulaşan kederden olsa gerek...…
Dağların ardına çekildi güneş. Nadasa bırakılan hüzünler vurdu su yüzüne… Koptu sazımın teli… Ve türküler Yâr kadar zalimdi……
Yürüyorum… Sokak lambalarının gölgelerini kovalıyor bu gece ayaklarım… Soğuk işlemiyor yokluğunun işlediği bedenime……
Zaman yine tüm acımasızlığı ile sahnede... Benzim hüzün sarısı.. Gözlerimde bir ceylan ürkekliği... Kırık dökük alfabemin kayıp olan üç harfine eşitlemiştim adını...…
Sus bürüdü yine içimi Yâr... Görüş mesafesi sıfır... Konuşsam tufanlar gelir üzerime... Bilediğim sessiz sitemler yüreğimi kesiyor...…
Durup dinlediğim sessizliğindi önce... İncinmiş yanlarından tanımıştım seni.…