Zaman

Hep korkmuşumdur zamandan; Akıp gitmesi ayrı, alıp götürdükleri ayrı bir hüzün bırakır insanın içinde; Geçmişe dönüp baktığında ne de çabuk geçmiş dersin, gelecek umutlar peşinde koşarken su gibi akıp gitmesini istersin; Mutluluğun zirvesinde sımsıkı tutunmak istersin ona, acının en doruk noktasında, avuçlarının arasından kayıp gitmesini beklersin.. Şimdilerde yine aynı korku var içimde; Sen varsın çünkü ve sen de zamana bırakıyorsun bazı şeyleri. Seni sensiz yaşamakla, sensizliğe seni katmak arasında bir savaş bu bendeki; zaman Ya bendeki seni alıp götürecek çok uzaklara, Ya da seni bana geri verecek sonsuza kadar...