Bu gece içimde bir sıkıntı var Neyin hüznü, neyin kararsızlığı bilmiyorum Aslında kafamı kurcalayan çok şey var Yarın erken kalkacak olmanın sıkıntısı diyorum içimden…
Eski günleri hatırladıkça gülüyorum Güldüğümü görenler deli diyorlar Bundan normal ne var ki bu hayatta Kırkıncı günümden bugüne gülüyorum ben…
Gün ışığı yakıyor bedenimi Akşamlar boğazımı sıkıyor Geceler kemiği kemiriyor Zulmün ötesinde bu ayrılık…
Kordon boyunda tanıştık seninle Ne sen beni tanıyordun Ne de ben seni Yaradan istedi tanışmamızı…
Bir başkadır sabah İstanbul'da Bir bahar günü deniz kenarında Martılar denizde halka oluşturmakta Kargalar konacak bir dal aramakta…
Onca yılların ardından Terketmek bir şehri Arkana bakmadan değil Gözüm arkada terketmek…
Aşkın rengi mavi hiç şüphesiz Deniz mavisi Bazen sakin, bazen hırçın Bazen berrak, bazen bulanık…
İnsan bir defa aşık olur Ondan sonrakiler ise Sadece aşkın gölgesi Ne şanslıyım ki…