Kalemimi Kırma

Gün ışığı yakıyor bedenimi Akşamlar boğazımı sıkıyor Geceler kemiği kemiriyor Zulmün ötesinde bu ayrılık Her yer zindan her yer karanlık Her yerde senin yokluğun Benim yapayalnızlığım Issız bir çöldeyim sanki Gidecek bir yerim yok Sen gelmezsen kurtulamayacağım Hadi demezsen bana yalnız öleceğim Öleceğim diye korkuyorum sanma Ölüm Azraille gelen mutluluk olur Tüm hayallerimde sen varken Sen terk etmişsen şimdi Bir anlamı yok geleceğin Geçmişle yaşamaktan başka çarem yok Yaşıyorsam hâlâ bir umut için Sevdanın en güzel yanı da bu değil midir? Her zaman en güzel şeyleri hayal etmek Bir mahkumun birkaç metrekarelik zindanında Kendisini okyanuslarda hayal etmesi gibi Elde bir şey yoktur, hayalden çok şey yoktur Ya bedel ödenir hayaller gerçek olur Ya da ölüm gelir hayaller sinede kalır Sinemde kalmasın düşlerim affet beni Düşlerimin kalemini kırma Kurtar beni bu zindandan Bu karanlıktan, bu yalnızlıktan Hatamın bedelini çoktan ödedim Kır zincirlerimi al yanına artık.