Git..!

Fırtınalı bir havada girdin hayatıma, Cebimde son bir kibrit çöpü, Yak diyor gözlerin. Ama kalbim depremlerden çıkmış, Kırık döküğüm. Bakma bana öyle, Açamam fırtınaya karşı yelkenimi. Yanlış anlama beni, Gözlerinin maviliğinde yaşamayacak balık yok, Seni görüp de kelimelerle harmanlamayacak şair yok. Ama gözlerim, yollara bakmayı unutmuşken Sen yeni bir yol gösteriyorsun. Sus konuşma! Körelmiş duygularımı biliyor sözlerin. Biliyorum şimdi bir baksam gözlerine, ellerim ellerinde… Hadi kalk git, Biraz daha kalırsan içimdeki aşka davetiye çıkartacaksın. Hadi git, Teninin kokusu kamçılıyor içimdeki küheylanı. Hadi git, Ben çoktan azat ettim aşk atını… Raylarımdan gidenin izi daha yeni silindi. Ne olur bu treni, bu istasyonda durdurma. Korkuyorum anlasana, Ne olur Sende kâbusum olma. Bak daha yeni ayak uydurmaya başladım mevsimlere, Ne olur bir çelmede sen takma. Git… Dur bakma bana öyle! Bak yaptığını beğendin mi, kibrit yandı, Artık bu fırtına bu alevi korlar.