Hamiyet

Hatırlayamıyorum ilk tanışmamızı, Ama ilk sözcüklerinin onda dokuzu sevgi doluydu, hiç unutmam. Mimiklerin yeterliydi; sendeki sevgiyi anlatmaya, İnsanların yüreklerine ne zaman girdin, Ne zaman açtın o nasır tutmuş kapıları, hiç anlayamadım. Yalnızlığında ses buldu niceleri; sevmeyi öğrendiler. En son hangi kitabı okuduğunu sorsalar bana, "Az önce mi? Şimdi mi?" diyerek Sendeki bilgi susuzluğunu anlatmak isterdim insanlara. Tanıştırmak isterdim; her insana sendeki seni, Sen; her insanın, gölgesinde bir ömür geçirmek isteyecek kadar, ulu bir ağaçsın.