14. Gün; Sen Yoksun

Birinci gün; Havaalanı vardı, İlk gözgöze geldiğimiz. İkinci gün; Sen Vardın, Sabah uyandığımda kollarımın arasında. Üçüncü gün; Kız Kulesi vardı, Vapurda sana parmakla gösterdiğim Ama gitmeye fırsat bulamadığımız. Dördüncü gün; Topkapı Sarayı vardı, Hani fotoğraf makinası yasak olduğu halde Çekmekte inat edip de Kaşıkçı Elması'nı göremeden Kovulduğumuz. Beşinci gün; Dolmabahçe Sarayı vardı, Atatürk'e kendini hiç bu kadar yakın hissetmediğin. Altıncı gün; Çamlıca Tepesi vardı, İstanbul'un Ayaklarımızın altındaki büyülü ışıltısından Kamaşan gözlerimiz. Yedinci gün; Annem vardı, Seni özkızı gibi benimseyip Sana 'anne' dedirten. Sekizinci gün; Kayık vardı, Bizi asla bitmeyecek bir düşe sürükleyen. Dokuzuncu gün; Kapalıçarşı vardı, Belgesellerde görüp de gidemediğin. Onuncu gün; Lunapark vardı, Deliler gibi eğlendiğimiz. Onbirinci gün; Semaver vardı, Çay keyfimizi sonsuzlaştıran. Onikinci gün; Taksim vardı, O bar senin, bu bar benim diyerek İçip eğlendiğimiz. Onüçüncü gün; Yine havaalanı vardı, Son kez elele tutuşup koklaştığımız. Ondördüncü gün; Sen Yoktun, Gözyaşları vardı, Her damlasında sana aşkını haykıran. Kırık, yarım bir kalp vardı, Seni asla sensiz bırakmayacak.