Giderken

yenileceği kesin olan bir ordunun kaçarken çevresini yakıp yıkması gibi darma dağın etmişsin duygularımı gönül sarayımın sahibi olabilecekken ezip geçmişsin sevgi tomurcuklarını alıp götürmek yerine darma dağın etmişsin gönül bahçemi Yaralaman yetmez gibi tuz sepmişsin yüreğime sızısı yeni yeni yürüyor damarlarımda canım hala yanıyor Ateşin küllenmedi hala beni içten içe yakıyor sızını dindiremedi diğerleri onaramadılar ki harabeleri gördüğüm her simanın altında senden birşey kahkahaların hala yankılanıyor bu beden hala senin için yanıyor gelme sakın yaralarım kanıyor