Sabah

Zordur ayrılık sabaha denk gelirse. Ya cümleleri toplarsın ya da yatağı. Cümleleri toplasan şair yapar, Yatağı toplasan hüzün…. Ne zaman hüzün kapıma gelse Titizlik sandım. Bu kez yatak dağınık kalsın Artık cümleleri toplamanın zamanıdır. Önce hangisinden başlanır bilmem ki Kimi yasak sevişmelerim kokuyor korkarak özlediğim, Kimi acemilik. Kiminde küçük bir kızın en büyük hikayesi, Kiminde en cümlesiz ilişkinin ensest silueti. Hiç birinin sahibi ortada yok. Kimi evlilik süsü vermiş intiharına, Kimi nefretine yalvarıyor her gece Bir yudum haklılık için. Hiç birinin arkasından ağlamadım. Ne erkek olduğum için, ne de giden olduğum için. Sanırım şairlikle kandırdılar giderken Çocuk yalnızlığımı.