Kar Ayazı
T Taylan Koç
0
Altın Yaprak
Uzun düşlere soyunan
Kadınlar geçti
Kentin sarı sayfalarından
Dudaklarında aynı ıslık
Ceplerinde
Kar ayazı
Hızla terk edip
Şiirlerimi
Peşlerinden gitti
Islak karmaşalarım
En çokta gözlerim üşüdü
Artları sıra
Yoruldum
Her budaklı bakışlarında
Durdum
Duruldum
İçlendim
Beyaz bir martı edasında
Şimdi
Yeniden
Binlerce damla süzüldü
Ankara'nın isli göğsünden
Kent susuzluğuna
Uzandı ellerim yine
Tutabilme umuduna
Avuç arası sıcaklığımda
Bi/denesini
Kıblesizdi kar
Ve
Hep
Yöngesizdi
Yürek fırtınalarımda
Tutamadım...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş