Bu Aşkın Adı: Sonsuzluk...

Yorgun dalgaların arasında, Vurgun yemiş bir yürekti benimkisi. Ne kadar açılsam, Bir o kadar bitmeyen denizlerde. Ama korkmuyorum boğulmaktan, Sen varsın ya yüreğimde... ...Ve şimdi yanımda olmasan da, Sesin bir umudun gölgesinde ...Ve gözlerin, Bir uzun yolun ötesinde olsa da Ne farkederdi ki! Sen aklımdasın ya... Yüreğin yüreğimin yanında ya... ...Ve ne kadar çok uzakta olsan da ...Yine bir o kadar yakındın bana! Ama bir korku var içimde... Ya çok yakınken de, Bir o kadar uzak kalırsan bana!! Seni hatırlatıp, seni düşündürdüğü için Geceleri daha bi seviyorum şimdilerde. Ve bazen, Çocuk olup ağlıyorum yokluğunda. Bazen de çocuklar gibi... Bu günlerde gözlerimi kapatıp, Sık sık seni düşünüyorum gecelerce. Sonra ellerimi uzatıyorum sana doğru. Sen tutasın diye... Ardından bir sıcaklık duyuyorum ellerimde Ve öylece uyuyup kalıyorum. Ve uyandığımda yokluğunu görmemek için, Bu uykudan hiç uyanmak istemiyorum... Bazen de düşümde görüyorum seni Gizlice geliyorsun sevda ülkeme. Öyle bir geliş ki bu! Yıllardır çektiğim acılarım, Bir sevdaya olan isyanım Ve yapayalnız yalnızlığım Mutluluğa dönüşürdü sen gelince ...Ve çocuklar gibi sevinirdim, Bakınca deniz mavisi Ela gözlerine... Yokluğunda öldüğüm, Varlığında hayat bulduğum o gözlerin Bir uçurum olurdu bazen. Ben de gözlerinin kenarında bir yolcu. ...Ve tam düşecekken aşağıya... Tutsan ellerimden diyordum, bırakmasan. İşte o an kapatıp gözlerini Hayat veriyorsun bana. Oysa ölümdü bunun adı! Çünkü o zaman gözlerini görememek vardı. Hayır aç gözlerini... Senin elinden ölmek de, Seni sevmek kadar güzelse. Varsın düşeyim gözlerinden, Uçurumlar misali... Şimdilerde bir hüzünlü şarkı var kulaklarımda. "Çok uzak şehirlerde aynı çarpar iki yürek. Çok uzak bir şehirde beklendiğini bilerek" ...Ama ne şarkılar, Ne de şiirler kâr ediyor sensizliğime. Ne Zeki Müren, ne Manço şarkıları... Ne de Ümit Yaşar şiirleri... ...Ve ellerimde bir kalem, bir kağıt Sana şiirler yazıyordum yokluğunda Ama sen yoktun. Beni görmüyordun. Ben sana sesleniyordum uzaklardan, Ama sen duymuyordun. İşte bir hüzünlü aşk hikayesi bu! Nasıl başladığı belli, Lakin nasıl biteceği belli olmayan. Ayrılık ya da mutluluk! Gözyaşı ya da sevinç! Olsun ayrılık da olsa bu hikayenin sonu... Ne farkeder ki! Ben sonsuza kadar mutlu kalacağım ya... Bu aşkın adı sonsuzluk ya... "Bu şiir de sana"