Döngel Aşk

denizime attığın taşları eğilip eğilip topladım eteğime... içinde bir midye bir de midyeye göz kırpan balık vardı gülümsedi yüzüme... düzmece aşklar getirdi dalgalar yaydı kıyılarıma...kaç kum tanesiydin ey yar! .. ben elledikçe döndün kendine... gözlerim tanımaz ellerimi..ellerin gezinir gözlerimde... tenim dersen serili kaldı, gecede bıraktığın yerde yılan oldu üzerine düşürdüğün saç telleri..kıvrıldı,kıvrıldı... of aman! ..boğdu aşkı, beni de! .. sus! ..sus ki, konuşsun Ay döngel bir aşkın masalını anlatsın bize gülsün sonra derinleşsin yüzündeki gamze... ister öp ister su serp gözlerinden, gözlerine... oysa gözyaşı yoktur aşkın tarifinde...