Konuk

koskoca dağ sığıp sığamayacağını düşünmeden küçücük evime kalkıp geldi uzaklardan... ayağına terlik istedi susuzluğuna su açlığına sofra... görmezliğe geldim ağındaki söküğü başına bağdaş kuruşta... en doğal hakkıydı ya hal-hatır sormamı bekledi konuştuk oradan-buradan... ben sana olan sevdamı anlattım o yalnızlığını... derken uyuyakaldı sonra... uzanıp okşadım üşüyen başını ellerimi yorgan yaptım gönlümü yatak gece göz kırptı sabaha... bu sabah gülümsemesinden belli düşünde beni gördü muhakkak! ...