Martı
T Tayyibe Atay
0
Altın Yaprak
yürüyen ayak,
durdu;
ilk buluştuğumuz yerde.
bütün kalabalıklar
geldi,geçti de
bir sen yoktun nedense!
büyüdü boşluk,
kocaman bir deniz devrildi
içimde...
şimdi,
dişi bir martı ağlar...
avucun kadar!
oturup kirpiklerimde...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş