Yalvartma Sakın

neresinde çakmıştı şimşeği sevdanın gözlerimiz kümülüs... düştük göllere, ağzımız krater kımıldayışlarında nilüferler yapraklandı susuz kökleri pürçük pürçük aşk çiçekleri sabahtı bembeyaz...kupkuru... mavisinde yıkandılar suların... neresinde izleri yollandı ayakların topuğu çatlamış toprak bileği pranga hasret ökçesinde killi çamuru vardı yoluk yılların... özlerken uzak bir gökyüzünü...dupduru! ... biliyorum senin yüzünde büyür yüzü ayın tutulmaların dışında güneşe gecemi aydınlattın... neresinde saklandı üç kuruşluk ömür yırtık pırtık odaların... dökük perdesinde sarkar yürek...dopdolu... oysa batık gemileri terk eden kaptan gibi en son çıkıyor nedense canım! şaşsam da baskın basanın bunu şimdi anladım... azrailse, haramisidir kaçırdıklarımın istersen bir daha sev beni yalvartma sakın! ...