Kötümser niye olmalı, Güneş giriyorsa arada bir buluta, Acılar sarıyorsa yüreğimizi, Umut yetmiyorsa geleceğimize?…
29 Şubat 1932'de İzmir'de doğdu. Orta öğrenimini İzmir İnönü Lisesi'nde tamamladı. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun oldu. Askerlik sonrası İstanbul’da bir bankada çalıştı, müfettişlik ve yöneticilik yaptı. Ankara'da 'Şimdilik' adlı bir dergi çıkardı. 28 Eylül 1993'te İstanbul'da öldü. İlk şiirleri 1952 yılında Mülkiye ve Türk Dili dergilerinde yayınlandı. Sonraki yıllarda yazı ve şiirleri; Ataç, Mülkiye, Papirüs, Pazar Postası, Türk Dili, Varlık, Yeditepe, Yelken gibi dergilerinde yayımladı. Çıplak ve Sevinçle kitabındaki şiirlerinde, özellikle belirginleşen siyasal-toplumsal tavırla Akdağ, ikinci yeni anlayışı ile toplumcu-gerçekçi anlayış arasında bir köprü gibidir. Eski İnsan Sözleri kitabında ise insanı, ahlaksal çöküşü, güncel ve genel bir düzlemde, kimi zaman ince bir yergiyle, kimi zaman ağır bir alayla yargılar.
Lacivert Kanatlı Bir Kuştur Gece
- Çıplak ve Sevinçle
- Eski İnsan Sözleri
- Kıpırda Ey Aydınlık (ölümünden sonra)
Tevfik Akdağ şiirleri
Atlas bıyıklarını bırakmış Kanunsuz korsan yelkenleri gibi Yüzünün esmer denizine Kordon I. de Rum sokağında…
Neymiş ırk dediğin senin kardeşim, Neymiş beş kıtada birbirine vurdurulan? Düşün şöyle, Kadıköy'deki bir kahvede…
Savrulsa da uzaklara düşüncen Tıkansa da sevgimin pınarı Sıcaklığını taşıyorum içimde…
Şairler küçük hırçın habercilerdir Gelirler aramak için yaşamın özünü Her çizgisindedirler coğrafyanın…
Ciğerimin ortasında üç damla kan durur Biri yaşamak der, kabarır Biri özgürlük der, yanar Biri kardeşlik içindir.…
Ey uzaklardan Duygularımı taşıran öznem Sevgimi bağışla bana…
Sıcak bir boşluk Bırakacak ardında Öldü şiirbeyi…
Sen benim en güzel annemsin Sevinç doğuran yüreğime Gözlerimsin benim en tatlı ışığı ile…