Günaydın

Bu sabah da Tembelliğe uyanmak Yok ya Olur mu Çıkar aklından Al çantanı, cep telefonunu, Dizüstü bilgisayarını Nefesini kessin kravatın İşte sen busun Sabahın 06:00 sı Soluk soluğa 07:00 Demir alacak hızlı feribotun güvertesi Karşılıklı dört koltuk Bir masa Tanımadığım iki kişi Gözlerinde samimiyetsizliğin ‘Günaydın’ı... Seminerler, konferanslar; Teklifler, çekler, senetler... Bir bebeğin ağlaması Düşünceler bıçak Sustur şunu be kadın Yetişemiyoruz işte Lokmalar dizi dizi Her yudumda telaş Adı kahvaltı Gün erken Güneş yağmur bulutlarının tutsağı Hay lanet Bir iki damla gözlük camımda Projeler, toplantılar... Gök gri Deniz kara lacivert Hırçın dalgaları yaran feribot kararlı Sessiz bir köşe... Uykusuz bir geceden sonra Pulman koltuğun rahatsız konforu Bir saat rüyasız bir uyku daha Metal sesli bir kadın kulağımda ‘İskeleye yanaşıyoruz’ Robotlar silkiniyor Kimse kimsede değil Formula 1 yarışında İterek, kakarak, çekerek İlk inme heyecanı Hedefe kilitlenmiş Namludan fırlamış mermi gibi Dönüş yok Bir masa daha Ozalitten yeni çıkmış bir proje Olurdu olmazdı Bitmeyen tartışmalar. Öğlen yemeğinde bir soluk Sohbetler kısır Sohbetler yalın Tatlar eksik Bedensel zevklerden de uzak... Diğer randevu için başka bir kapı Bir kapı daha... Sonunda kararan hava Yaşamdan kopan bir gün Yaşadığımın habersizliğinde Bir masa daha Depresyon karşımda Farkında olmadan yutulan lokmalar Yudumlanan şarabın kırmızısı Geceye umut olurken Yorgunluğun dayanılmaz baskısı Göz kapaklarımda İşte sabahın yine 06:00 sı Yeni bir günün farksızlığına Hep birlikte GÜNAYDIN...