Pasinler’de Bir Sabah

Sonbaharın ilk günü Açtığım balkon kapısından Gelen serinlikle birlikte Güneş tenimi yakıyordu Bir koku burnumda Yıllar yıllar önce dört-beş yaşlarında Babamın doğduğu yerlerde dolaşırken Almıştım bu kokuyu İki çoban önde arkada inekler Arkadaki çoban "Hooo..." diye Sabahın ilk ışıklarının sessizliğinde Nasıl korkmuştum o zaman Tahta boynuzlu bu ineklerden Koşarak nefes nefese Babaanneme "Geliyorlar" diye Haykırmıştım Ağır ağır geçiyorlar şimdi Yemyeşil çayırlara doğru Güneş biraz daha yükseldi Ufka bakamıyorum kamaşıyor gözlerim Nasıl bir ova Tanrım Huzur veriyor insana Yaşam sevinci doluyor içim Kafamı çeviriyorum Yüz yıllar önce yapılmış bir kale Kayalık bir tepenin üzerinde Gelecek zamana da meydan okuyor Neler gördü bu surlar kim bilir Az ilerde suni bir belediye parkı İnsanoğlu doğaya gem vurmuş Kendi egoları doğrultusunda Taşlardan şelaleler Taşlardan Ürgüp peribacaları Taşlardan Pamukkale travertenleri Gene de güzeldi İnsanlar mutlu, güler yüzlü, sevecen Sonbaharın ilk gününde Yaşamaya çağırıyordu Herşeye rağmen Üretmeye çağırıyordu Doğa...