Leyl-i Veda

Ooh, gel... Ruh-i tabiat gibi malımür ü hamüş, Bu vefasız gecenin koynunda Kalalım bir ebedi saniye dalgın, bi-hüş... Kim bilir, belki de son leyle-i sevdamızdır; Bunda her lahza biraz ömr-i saadet sayılır! Ooh, bak dalgaların cezbe-i safiyyetine; Sanki bir hamle-i sevdaya açık bir sine. O kadar rakid ü sakit, o kadar müstağrak, O kadar uykuda her şey ki hemen korkulacak! Ooh, gel gel, bu hafa-gaha beraber gidelim; Orda, sensiz geçecek günleri tazmin edelim. Bir siyah kuş gibi amade-i pervaz ü firar Bu vefasız gecenin koynunda Edelim gel, ebedi kalmak için bir ısrar... Kim bilir, belki de son lahza-i sevdamızdır; Hoş geçen her dem-i sevda ebediyyet sayılır! VEDA GECESİ Gel, tabiatte olan ruh gibi mahmur, suskun Bu vefasız gecenin koynunda Kalalım bir ebedi saniye dalgın, baygın... Kim bilir belki de son aşk gecemizdir bu gece; Bunda her anı biraz mutlu ömür saymalıdır. Ooh, bak dalgaların tertemiz istemlerine Sanki birden koşacak aşka açılmış kollar. Öyle durgun, o kadar sessiz, o denli dalgın, O kadar uykuda her şey ki hemen korkulacak. Ooh, gel, gel de, bu sığ'nak yere birlikte gidip Orda, sensiz geçecek günleri tazmin edelim. Bir siyah kuş gibi hep kaçmaya fırsat arayan Bu vefasız gecenin koynunda Edelim gel, ebedi kalmak için bir ısrar... Kim bilir, belki de son anlarıdır aşkımızın; Hoş geçen her demi aşkın ebedilik sayılır. Sadeleştiren: Ahmet Muhip Dıranas