Ateş Töreni

Irmağın tentesi çökmüş: damar parmaklarıyla Son yapraklar kavrayıp gömülür ıslak setlere. Yel Arşınlar kavruk ülkeyi duyulmadan. Su perileri gitmiş. Nazlı Thames, usulca ak, bitinceye kadar türküm. Üstünde ne boş şişeler, sandviç kağıtları, Ne ipek mendiller, karton kutular, izmaritler, Ne de başka izi yaz gecelerinin. Su perileri gitmiş. Ve dostları, kent kodamanlarının aylak mirasçıları, Gitmişler, adres filan bırakmadan. Leman gölünün kıyısında oturdum da ağladım. Nazlı Thames, usulca ak, bitinceye kadar türküm, Nazlı Thames, usulca ak, sessiz ve kısadır sözüm. Ama ansızın soğuk bir yel ve duyarım ardımda Kemik takırtıları ve kikirdemeler, kulaktan kulağa. Bir sıçan otların arasından usulca süzüldü Yapış yapış karnını toprağa sürterek, Avlanırken ben durgun sularında kanalın Havagazı fabrikasının ardında, bir kış akşamı, Aklımda kral kardeşimin uğradığı deniz kazası Ve kral babamın ölümü, ondan önce. Aşağıda ıslak toprakta çıplanmış ak gövdeler Ve basık ve kuru tavanarasındaki kemikleri Yıllardır takırdatan ayaklarıydı sıçanların. Ama ben ardımdan, zaman zaman, duyarım Korno-motor seslerini ki getirirler nasılsa Sweeney'i Mrs. Porter'a baharda.