شمارهٔ ۱۴
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
داری دولبی که از ازل هم نمکند
در بزمگه شراب حسنت گزکند
دارند جدایی به گه خنده ز هم
چون نوبت بوسه می شود هر دو یکند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş