شمارهٔ ۱۴
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
منت خضر بر سرم نیست چو شمع انجمن
آب حیات می دهد آتش سوختن مرا
جوهرچوب دار را ساخته ام طلسم خود
تا نبرد به هر طرف کشمکش رسن مرا
نازکی شمیم گل طرح درشتی افکند
بی قد سرو او بود گر هوس چمن مرا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş