شمارهٔ ۱۵۷
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
بیا که بی سرزلف تو موج باده ناب
به رنگ حلقه ماتم کدورت انگیز است
بهار حسن ترا برگ ریز عشوه مباد
که از هوای توام ابردیده گل بیز است
به دور نرگس او دل ز خون لبالب کن
که می پرست طلبکار جام لبریز است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş