شمارهٔ ۱۶۳
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
رنگم از چهره به ذوق لب بام تو پرید
حیف و صد حیف که بالش تهی از مکتوب است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş