شمارهٔ ۱۸۳
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
از من بیمار حسرت برگ آسایش مجوی
کز گل آزار نقش بسترم آسوده نیست
همچو شمع بزم سرتاپا نیاسودم شبی
پا اگر آسوده می گردد سرم آسوده نیست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş