شمارهٔ ۲۵۴
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
بت تراشان غمت گشتند چون فارغ ز کار
سینه ام بتخانه گردید و دلم ناقوس شد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş