شمارهٔ ۲۶۷
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
ما مصیبت زدگان را چه تواضع به ازین
که به هر جا بنشینیم فغان برخیزد
بس که درد از گل هجران تو بردیم به خاک
سبزه از تربت ما ناله کنان برخیزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş