شمارهٔ ۳۰۷
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
آرام نگیرد نفسی بر مژه ام اشک
کودک چو رود بر سر دیوار بترسد
در گوشه این کلبه خرابی شده پنهان
روزی که برآید در و دیوار بترسد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş