شمارهٔ ۳۵۵
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
کی بود دیوانگان را ترسی از باران سنگ
هر طرف از بیم عقل خود گریزان گشته اند
نی شناسای خط سنبل نه مضمون فهم گل
آبها طفلانه دایم بر گلستان گشته اند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş