شمارهٔ ۳۸۲
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
این یک دم نابود چه باشد چه نباشد
با آتش ما دود چه باشد چه نباشد
فلک بی جور خلق از شیوه رفتار می ماند
درشتی گر نباشد آسیا از کار می ماند
کشد چون آفتاب از کوی آن مه پا به ناچاری
نگاهش همچو کاه زرد بر دیوار می ماند
در آهنگ ندامت طرز خاموشی نمی دانم
لبم گر خاک گردد بانگ استغفار می ماند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş