شمارهٔ ۳۸۷
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
از عقده های زلف بتان شانه نگذرد
این مرغ تنگ چشم ز یک دانه نگذرد
گر شمع بگذرد ز سر خنده عیب نیست
باید زگریه های غریبانه نگذرد
فرمان شمع کآمده از شعله سر به مهر
جز بر قلمرو پر پروانه نگذرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş