شمارهٔ ۵۲۰
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
قطره چندی نصیب کام خشکم بیش نیست
چون صدف خود را اگر در قعر دریا افکنم
بر سرم گر افسر شاهی گذارد روزگار
چون کلاه لاله بردارم به صحرا افکنم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş