شمارهٔ ۵۵۴
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
تردامنی به کف داد سرخانه حبابم
هرجا که می نهم پا تا نصف تن در آبم
از بس که تنگ ظرفی گل کرد در وجودم
ساقی به مستی افکند از وعده شرابم
در مهد هستی ام دل چون تن دهد به آرام
زاییده مادر دهر بر خشت اضطرابم
مشکل بود تکلم آشفته خاطران را
حرفی چو پرسم از گل بلبل دهد جوابم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş