شمارهٔ ۶۲۱
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
ز بهار برگ الوان ز کفت حنای رنگین
ز چمن گل و شقایق ز تو دست و پای رنگین
در و بام چون نگردد به صفای باغ و بستان
که فضای خانه دارد ز رخت هوای رنگین
به لباس ارغوانی چو رود به سوی گلشن
نکند گل از خجالت هوس قبای رنگین
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş