شمارهٔ ۶۴۵
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
گل قبا آرد بر ما غنچه گردد افسر ما
واشود گر از سر ما عقل چون دستار کهنه
چون به تن پیری درآید زیب و زینت را نشاید
نقش نو کی خوش نماید بر در و دیوار کهنه
عمر شاعر چون فزاید بیتش از خامی برآید
زان که طرح پخته آید از کف معمار کهنه
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş